Sentence Practice 14
(Cf. Wheelock 1-14)
Practice understanding these items accurately until you can do so instantaneously and effortlessly.
1 Nunc potestis multa verba et multâs sententiâs intellegere.
2 Dê hîs côgitâte.
3 Erant in Rômâ antîquâ multî cîvês fortûnâtî.
4 Haec animâlia bonôs oculôs habent.
5 Oculîs bonîs bene vidêre possunt haec animâlia.
6 Vî oculôrum eôrum id vidêre potuêrunt.
7 Nâtûrâ hoc animal urbês fugit et hominês vîtat.
8 Eius nâtûra est fugere hominem.
9 Vîtâre vitia sine labôribus multîs nôn possumus.
10 Multâs terrâs trâns mare tenêmus.
11 Huic animâlî multum aquae dedêrunt illae puellae.
12 Ars philosophiae animîs nostrîs multâs vîrês dabit.
13 Sed eâs nôbîs dabit sî nôs eî dederimus.
14 Laus artês alit; bonae artês laudês magnâs trahunt.
15 Facta bellî saepe nullum remedium îrae nôbîs dare possunt.
16 Sed ubi iûra nostra sine perîculîs valêbunt?
17 Vîtâbimusne istam mortem sî bene vîvêmus?
18 Vîtam istôrum tamen mortem appellô--nam vîvunt sine sapientiâ.
19 Auribus sânîs illâs aquâs audîre etiam in hôc locô possumus.
20 Ille vir Graecus cum deâ vênit ad illa loca et istum tyrannum malum superâvit.
21 Ante illud bellum mihi multa dê tôtâ vîtâ tuâ in Siciliâ dîxistî.
22 In illâ terrâ autem erant paucae Graecae fêminae.
23 Paucâs fêminâs Graecâs autem in illâ terrâ invênimus.
24 doctus animus / doctum ôs / doctus poêta
25 Per doctum Cicerônis ôs multae sententiae bonae ad nôs vênêrunt.
26 Dê illîs sententiîs diû cogitâbô.
27 Ex sententiîs illîs multam sapientiam trahere poterimus sî dê illîs bene côgitâverimus.
28 Ubi nunc sunt vestrî discipulî?
29 Ubi nunc est uxor eius?
30 Medicî eius ad eum cucurrêrunt, sed mors eum superâverat.
31 Eum adiuvâre non potuêrunt.
32 Post mortem eius, neutra soror valêre poterat.
33 Eam tamen bene tolerâvit, nam magnâ cum virtûte vîxerat.
34 Vincam, quod tû enim multam artem habês, sed ego vêritâtem.
35 Ôtium nunc habês multum, sed id amittês sine fortûnâ bonâ.
36 Eâs inveniês in eâdem parte Rômae.
37 Ad nostram patriam mîlitês istîus rêgis veniêbant cum servîs Graecîs.
38 Paucâs nûbês in caelô nostrô hodiê vidêmus.
39 Eîs multa verba dîxit acerba.
40 Quid est signum eius amôris?
41 Neque dîvitiâs neque sapientiam habent eôrum scrîptôrês.
42 Ubi sânam et salvam vîtam agere poterimus?
43 Aurês eôrum côpiâs nostrâs audiêbant, sed nihil vidêbant oculî.
44 Quid iûra populî servâbit?
45 Huius maris mala est aqua.
46 Hôrum marium malae sunt aquae.
47 Mors bona ad hominês magnae sapientiae veniet.
48 Dê morte frâtris eius in marî semper côgitâbat ille nauta.
49 populus Rômânus
50 lîbertâs populî Rômânî
51 Aluêrunt lîbertâtem.
52 Aluitne satis populî Rômânî lîbertâtem Caesar?
53 Appellâverantne Caesarem rêgem ante eius mortem?
54 Caesar sê rêgem appellâre nôn dêbuit.
55 Poenâs ille dabat.
56 Poenâs dabat ille vir magnae fâmae.
57 Poenâs cupiditâtis dabat.
58 Poenâs ille dabat quoniam eum culpâbant.
59 Hunc timuêrunt; illôs terruerat.
60 Poenâs cupiditâtis studiîque dabat ille vir, quoniam multî eum nimis timuêrunt.
61 Et timuêrunt vîrês turbae Rômânae.
62 Victôria eius eum mûtâvit.
63 Pecûnia eius sententiam mûtâre potest.
64 Per multâs partês urbis cucurrêrunt illî stultî virî.
65 Patientia nimis acerba eîs erat.
66 Bonam fortûnam eius nôn tolerâre potuêrunt.
67 Dûcite haec animâlia trâns hunc agrum in illa loca.
68 Illa studia ad sapientiam nostrôs animôs dûcent.
69 Ubi illâs artês didicistî?
70 In illô perîculô, ôra Rômânôrum plêna timôris erant.
71 Urbs magna erat Rôma in illîs temporibus: multôs cîvês habêbant.
72 In parvô tempore, multî annî nôs mûtâbunt, nam sine morâ senectûs venit.
73 Post eôrum mortês, mûtâvistî tuum cônsilium.
74 Post lîbertâtis mortem, Cicerô fugere nôn potuit.
75 Dî tuam fortûnam malam mûtâre poterunt.
76 Officium hôrum magistrôrum est litterâs bonâs Rômânâs puerîs discere.
77 Illa rêgîna multâs terrâs trâns mare tenuit.
78 Cênâverant in Asiâ multâ cum voluptâte.
79 Nêmô suam mortem vidêre potest.
80 Câra sibi vîta erat; igitur fûgit illud bellum acerbum et in Asiâ diû vîvêbat.
81 Propter suam magnam cûram, in illâ terrâ nôn manêre potuit.
82 Multîs hominibus ôtium est perîculum magnum.
83 Vîs ratiônis sententiam cônsulis mûtâre potest.
84 Vîrês illôrum virôrum magnae sunt.
85 In bellô illî Rômânî virî eôrum magnâs vîrês dêmônstrâverant.
86 Vîrês istôrum virôrum terrêre nôs nôn poterunt.
87 Semper vîs îrae stultôs superâre potest.
88 Vî îrae hic rêx illôs populôs superâverit.
89 Multô labôre multa nova discêmus.
90 Sine labôre nihil bonî habêbimus.
91 Virtûtês rêgînae illôrum môrês mûtâvêrunt.
92 Artibus dûcere aquam in urbês didicêrunt.
93 Parva prîncipia ad magnâs fortûnâs nôs dûxêrunt.
94 Numquam amittêmus nostra iûra sî môrês nostrî bonî manêbunt.
95 Ante eius victôriam nêmô eum rêgem bonum appellâverat.
96 Nulla urbs iûra sua amittere dêbent.
97 Illa iûra habent.
98 In nullâ urbe illa iûra medicî habêre dêbent.
99 Viâs antîquâs ad urbem novam invênerant.
100 Hae aquae multa perîcula nautîs tenent.
101 Habê haec verba semper in ôre et in animô.
102 Haec verba semper in ôre et in animô habêre dêbêmus.
103 Sî hâs sententiâs tenêmus, nostram virtûtem amittêmus numquam.
104 Saepe in ôre erat amîcae suae nômen.
105 Haec verba ex ôre ipsîus audîvî.
106 Mê movêrunt illôrum ôra et oculî.
107 Ôs illîus animâlis puerôs terrêbat.
108 Vidêtê ôs et oculôs nostrî cônsulis.
109 Saepe veniunt ex ôre puerôrum multa vêra.
110 Nunc ôra hominum timet quod eum culpant.
111 Id bellum acerba prîncipia habuit.
112 Dabitne nôbis philosophia ipsa vêram et perpetuam vîtam?
113 Potesne eôs habêre salvôs?
114 Illôs in salvôrum numerô habêre nôn possum quod vitia illôrum remanent.
115 Tenê bonâs môrum virtûtês, mea fîlia, et vitia vîtâ.
116 Mortem et vitia nôn superâre potest ista philosophia.
117 In nostrâ vîtâ, vitia môrum însidiae sunt; ea tê mûtâre et necâre potest.
118 Eadem verba autem numquam ex ôre eius audîveram.
119 Hoc animal in aquâ vîvere non potest.
120 Sî trâxerîs id sub aquam, suâs vîrês sine ullâ morâ amittet.
121 Ille rêx multâs urbês in Asiâ tenêbit sî illôs superâverit.
122 Timor eôrum animôs tenuit dum Caesaris multâs côpiâs vidêbant.
123 Nunc Rômânî tôtam hanc terram tenent.
124 Bellô Rômânî eôs superâvit et terram eôrum cêpêrunt.
125 Nihil bonî tenet ista vîta, quod virtûs eam nôn alit.
126 Nôn vîta, sed vitia est istîus ratiô vîtae.
127 In hâc cîvitâte, fêminae bonam ratiônem vîtae tenêre possunt.
128 Tôta cîvitâs bona carmina nova laudat.
129 Hic locus nômen eius mâtris tenêbit.
130 Dîvitiâs magnâs ante illud bellum tenêbat ille scrîptor.
131 Sed eius patriam bellô vîcêrunt hominês sine litterîs et sine carminum amôre.
132 Post eôrum victôriam, multôs poêtâs magnôs amîsimus.
133 In illîs beâtîs temporibus, carmina eôrum per aurês cîvium currêbant.
134 Ea carmina quisque tenêbat in ôre et animô.
135 Vîs carminis valêbat in nostrâ urbe fortûnâtâ.
136 Côpiae currunt.
137 Trâns agrôs currunt.
138 Trâns agrôs eius patriae currêbant nostrae côpiae.
139 Invênimus remedium.
140 Remedium morbî
141 Remedium huius morbî
142 Remedium huius morbî invênimus.
143 Huius morbî remedium invênimus.
144 Huius morbî invênimus remedium.
145 Huius morbî invênimus remedium bonum.
146 Huius morbî remedium invenîre nôn possumus.
147 Huius morbî remedium invenîre nôn possumus bonum.
148 Huius morbî invenîre bonum nôn potuimus remedium.
149 Verbô mê lîberâvit.
150 Verbô dîxit et mê lîberâvit.
151 Verbô meam fortûnam tôtam mûtâvit.
152 Ôlim mihi lîbertâtem verbô dedit.
153 Mea iûra conservat.
154 Haec patria mea iûra conservat.
155 Mihi lîbertâtem verbô dedit et iûra mea nunc conservat.
156 In marî
157 Manêre in marî
158 Cadere in mare
159 In marî remanêbat.
160 In marî remanêbat ille nauta.
161 In marî diû remanêbat ille nauta.
162 In maris aquâs cecidit nauta et diû ibi remanêbat.
163 Sî quandô cadis...
164 Sî quandô in mare cecideris
165 Da nôbîs signum.
166 Sî quandô in mare cecideris, da nôbîs signum, et tê aduvâbimus.
167 Caesar cum Cicerône id vîdit.
168 Urbs pulchra
169 Exitium urbis pulchrae
170 Cum Cicerône Caesar exitium illîus urbis pulchrae vîdit.
171 Exitium Caesar illîus urbis pulchrae cum Cicerône vîdit.
172 Amittêmusne lîbertâtem antîquam propter istôrum vitia?
173 Propter istôrum malâs rationês, eôs timêmus.
174 Propter malâs ratiônês eôrum, nostrae cîvês însidiâs hodiê timent.
175 Quisque doctus eôs habet stultôs.
176 Voluptâs illum trahit; pecûnia hanc trahit.
177 Neque pecûnia neque voluptâtês eôs ad exitium trâxêrunt.
178 Eôs autem neque pecûnia neque voluptâtês ad hoc exitium trahunt.
179 Nulla victôria perpetua stat.
180 Ubi pâcem inveniêmus?
181 Ubi nostra tempora pâcem invenîre possunt?
182 Pâx perpetua
183 Ubi pâcem perpetuam invenîre possumus?
184 Ubi nostra tempora pâcem perpetuam invenîre possunt?
185 Dî nôs adiuvâbunt.
186 Sed sî dî nôs nôn adiuverint, ubi nostra tempora pâcem perpetuam invenîre poterunt?
187 Verbum ratiônis
188 Nulla verba ratiônis audîs.
189 Ex istôrum ôribus, nulla verba ratiônis audiês.
190 Nulla verba ratiônis sapientiaeque audîs.
191 Nihil audiunt.
192 Sî nulla verba sapientiae audiunt, quid facere poterimus?
193 Cum hôc cônsule
194 Mê cum eô iungam.
195 Ille sê mêcum iungêbat.
196 Quisque salvus stabit.
197 Quisque in locô suô salvus stabit.
198 Ille cum hôc cônsule sê iunget.
199 Quisque in suô locô stabit salvus sî quisque cum hôc cônsule sê iûnxerit .
200 Sed illî per aliâs viâs fugient.
201 Timor enim eôs superâvit, et nullam patientiam habent.
202 In senectûte eius, nostra patria hunc cônsulem diliget.
203 Ille bonus vir nôs ê hîs multîs perîculîs bellî trâxit.
204 Docet nôs dê pâce.
205 Hoc bellum nôs docet.
206 Hoc bellum nôs docet multa.
207 Hoc bellum nôs multa docêre potest.
208 Hoc bellum dê pâce nôs multa docêre potest.
209 Illî perpetuam amicitiam dabimus quod nôs servâvit.
210 Propter eius studium lâborêsque mortem vîtâvimus et patriae exitium.
